Το κεράσι εμφανίζεται σε διάφορες μορφές: από το φωτεινό κόκκινο κεράσι της cherry-cola, των ζαχαρωτών και των γλασαρισμένων κερασιών, έως το πιο σκούρο, αλκοολούχο μαύρο κεράσι των λικέρ. Και οι δύο μορφές είναι δημοφιλείς στην αρωματοποιία. Δεν υπάρχει χρησιμοποιήσιμο φυσικό εκχύλισμα κερασιού, αλλά αυτή η νότα μπορεί να συντεθεί από αρωματικά χημικά. Βενζαλδεΰδη είναι ο κλασικός τρόπος και το πιο αναγνωρίσιμο φωτεινό κεράσι απ' όλα - το ίδιο μόριο που χρησιμοποιείται για να δώσει γεύση στην cherry-cola και στα ζαχαρωτά κερασιού. Είναι μια φευγαλέα νότα κορυφής, οπότε εμφανίζεται ως μια εναρκτήρια έκρηξη στα αρώματα και όχι ως μακρά ουρά. Ανισαλδεΰδη είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να επεκταθεί η νότα κερασιού μέχρι την καρδιά ενός αρώματος· ένα ισχυρό γλυκό-κερασένιο υλικό με μια απόχρωση σανού που προσθέτει βάθος, και κατά την εμπειρία μας τα δύο μαζί αποτελούν τη ραχοκοκαλιά ενός πειστικού κερασιού.
Γύρω από αυτόν τον πυρήνα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα υλικά για να σκιάσουν τον ακόρντο και να δημιουργήσουν πληρότητα. Ανισυλακετάτ και ανισυλική αλκοόλη προσφέρουν μια πιο γλυκιά, φρουτώδη-μούρου, ελαφρώς ανθική και κραγιονένια ποιότητα που στρογγυλεύει τον ακόρντο. Ανισυλακετάτ είναι πιο γλυκό και πιο δυνατό, ενώ ανισυλική αλκοόλη είναι πιο απαλή και διακριτική· καλύτερη για ανθικές συνθέσεις. Heliotropex N, μια βάση ελιοτρόπιου, είναι επίσης πολύ χρήσιμη στο κεράσι: Αυτή η πουδρένια, βανιλάτη, κερασόχρωμη νότα βάσης επεκτείνει τον ακόρντο πολύ πέρα από τη φευγαλέα κορυφή. Τόσο η βενζαλδεΰδη όσο και η ανισαλδεΰδη είναι απροσδόκητα ισχυρές και περιορίζονται από την IFRA, οπότε ελέγξτε τα τρέχοντα ασφαλή επίπεδα χρήσης ως αφετηρία (δείτε τις σελίδες προϊόντων μας). Για έναν σκούρο ακόρντο κερασιού, εξετάστε τον συνδυασμό με συγγενικές αλκοολούχες νότες όπως το απόλυτο δρυός.
