Grzyb występuje w dwóch rejestrach: chłodny, wilgotny, lekko grzybowy zapach surowych białych grzybów, cała ziemisto-zielona świeżość, oraz cieplejszy, słony, niemal maślany zapach gotowanych grzybów. Świeżą stronę łatwiej jest zbudować i może ona działać w nucie głowy do serca jako dziwny zielono-ziemisty sygnał, który wciąga kompozycję w podszyt i tworzy ciekawe efekty w akordach inspirowanych naturą.
Prostym sposobem na stworzenie nuty grzybowej jest tyglinian cis-3-heksenylu, zielonolistnego estru, który natychmiast pachnie surowym grzybem na trawiastym cis-3-heksenol podtonie (cis-3-heksenol jest cząsteczką odpowiedzialną za zapach świeżo skoszonej trawy), co daje wrażenie zielonych grzybów w jednym materiale. Stanowi naturalny punkt wyjścia, zwykle mocno rozcieńczany ze względu na swoją siłę. Tam, gdzie grzyb ma raczej przebijać się przez otaczające go tło niż stanowić pojedynczy aspekt, Terranol zdobywa swoje miejsce - trwała nuta bazowa mszystej ziemi, kamfory i orzechowego wetiwerii, niosąca własny subtelny akcent grzyba, przywołująca wilgotną jaskinię z płynącą przez nią wodą. To bardziej sugestywny sposób nawiązania do grzyba, budujący scenerię, w której grzyb się znajduje, a nie sam grzyb, i sięgający głębiej w bazę, podczas gdy tyglinian cis-3-heksenylu działa wyżej.
