Nuta ambrowa to jeden z klasycznych akordów bazowych w perfumerii – miękki, słodki, żywiczny, balsamiczny akord bazowy typu gourmand. Mimo nazwy jest to akord fantazyjny, a nie surowiec: zapożycza swoją nazwę od skamieniałej żywicy drzewnej, ale nie jest z niej pozyskiwany. "Ambra", którą czujemy w perfumach, to zawsze coś, co komponuje perfumiarz. W kompozycji nadaje ona wyrazisty, słodki i kojący ton. Stanowi podstawę rodziny zapachów orientalnych i pojawia się niemal wszędzie – od kwiatowych po gourmand.
Zamiast wiernie odtwarzać skamieniałą żywicę drzewną (która niemal nie pachnie), sercem tego akordu jest po prostu abstrakcyjne połączenie labdanum i waniliny. Labdanum to ciemny, skórzany, słodko-żywiczny absolut z czystka, który nadaje ambrze głębię i złocisty charakter. Waniliowa słodycz pochodzi od waniliny, ikonicznej cząsteczki wanilii, która sprawia, że akord jest jadalny; etylowanilina to opcjonalny dodatek lub częściowy zamiennik dla niej, przesuwający tę samą słodycz jeszcze dalej, w stronę puszystszej, białoczekoladowej nuty, gdy chcemy, aby akord był bogatszy i bardziej otulający. Rezynoid benzoesowy to najczęstsze rozszerzenie bazowego akordu, które dodaje kremowe, balsamiczne, lekko waniliowe ciało i łączy ze sobą labdanum i wanilinę dodając przy tym dodatkowe, złożone i wyrafinowane, naturalne nuty kadzidlane. Paczula jest też ważnym składnikiem drugoplanowym, co dla początkujących bywa zaskakujące – w wielu tradycyjnych akordach ambrowych pełni funkcję strukturalną; czysty, ziemisty posmak patchoulolu obecny w wysokiej jakości (nietaniej) paczuli łączy się z resztą akordu, tworząc prawdziwą harmonię i dodając niemal subtelną, kaszmirową nutę. Dodanie odrobiny paczuli w tym kontekście subtelnie wzmacnia istniejący akord; nie robi się tego nachalnie, czyli nie na tyle, by dodać wyraźną nutę paczuli.
