In 1882 bracht Houbigant het nu klassieke parfum “Fougère Royale” uit. Parfumeur Paul Parquet creëerde een fantasieaccord om de geur van varens weer te geven (Fougère betekent varen in het Frans). Sindsdien is dit klassieke accord gerepliceerd en uitgebreid, en heeft het zich ontwikkeld tot een heel genre van parfums dat vandaag de dag nog steeds springlevend is.
De kern van het klassieke accord bestaat uit lavendel, coumarine en eikenmos, die samen een vochtig, grasachtig en licht kruidig bosbodemeffect creëren. Eikenmos is tegenwoordig sterk gereguleerd, omdat later werd ontdekt dat het een huidsensibilisator is; echter, veramoss, het belangrijkste bestanddeel van eikenmos, is niet gereguleerd en is het beste moderne en schone alternatief. Bergamot werd traditioneel bijna altijd gebruikt in fougères om een frisse opening te creëren. Geranium en vetiver waren ook zeer populaire en belangrijke hulpmiddelen in het fougère-palet. Amylsalicylaat kan worden gebruikt om een “schone kapperszaak”-effect te geven, een zeepachtige glans die het accord fris gewassen doet aanvoelen in plaats van ruig (dit effect is commercieel zeer succesvol gebleken). Dihydromyrcenol is een moderne, waterige aromatische geurchemicalie: het wordt vaak gebruikt om de fougère op te tillen en frisser en eigentijdser te laten aanvoelen. Houd er bij het componeren rekening mee dat coumarine en mosmaterialen krachtig zijn — er is niet veel van nodig. De fougère is een zeer flexibel accord dat naar smaak in veel verschillende richtingen kan worden aangepast. We raden aan om ter referentie enkele voorbeeldparfums uit de fougère-familie te ruiken.
Uitverkocht
