1882 yılında Houbigant, günümüzde artık klasikleşmiş “Fougère Royale” parfümünü piyasaya sürdü. Parfümör Paul Parquet, eğreltiotu kokusunu temsil eden hayali bir akor yarattı (Fougère, Fransızcada eğreltiotu anlamına gelir). O zamandan beri bu klasik akor defalarca yeniden üretildi ve genişletildi; bugün hâlâ çok canlı olan bütün bir parfüm türüne dönüştü.
Klasik akorun özünü lavanta, kumarin ve meşe yosunu oluşturur; bunlar bir araya geldiğinde nemli, otsu ve hafif baharatlı bir orman zemini etkisi yaratır. Meşe yosunu, daha sonra cilt hassaslaştırıcı olduğu tespit edildiği için günümüzde büyük ölçüde kısıtlanmıştır; ancak veramoss, meşe yosununun ana bileşeni olup kısıtlı değildir ve kullanılabilecek en iyi modern ve temiz alternatiftir. Bergamot geleneksel olarak neredeyse her zaman fougère'lerde parlak bir açılış yaratmak için kullanılmıştır. Sardunya ve vetiver de fougère paletinde çok popüler ve önemli araçlar olmuştur. Amil salisilat “temiz berber dükkânı” etkisi vermek için kullanılabilir; bu, akoru sert değil, yeni yıkanmış gibi hissettiren sabunsu bir parlaklıktır (bu etki ticari olarak oldukça başarılı olmuştur). Dihidromirsenol modern, sulu ve aromatik bir koku kimyasalıdır: genellikle fougère'i yükseltmek ve ona daha parlak, daha çağdaş bir his kazandırmak için kullanılır. Kompozisyon oluştururken kumarin ve yosun bazlı malzemelerin güçlü olduğunu ve fazla miktarda kullanılmaması gerektiğini unutmayın. Fougère çok esnek bir akordur ve zevke göre birçok farklı yöne göre şekillendirilebilir. Referans olması açısından birkaç örnek fougère parfümünü koklamanızı öneririz.
Tükendi
